Ik zocht jaren naar iets nieuws en had het allang in handen

Afgelopen week werkte ik minder dan normaal, want ik was twee dagen op pad naar twee verschillende evenementen. Het ene was Inspire voor boekhouders, het andere Cash van Simone Levie. Twee totaal verschillende dagen, en toch kwam er op beide plekken dezelfde gedachte langs die mij sindsdien bezighoudt.

Bij Inspire vertelde een straatkunstenaar uit Amsterdam hoe je opvalt. Bij Cash klonk hetzelfde door: vernieuwend zijn hoeft helemaal niet iets nieuws te zijn. Meestal is het gewoon twee dingen die nog niet bij elkaar hoorden, bij elkaar brengen. Ik was jarenlang op zoek naar iets echt vernieuwends, alsof ik het wiel opnieuw moest uitvinden. Dat gaf vooral druk.

Twee bestaande dingen zijn genoeg

Neem het vliegtuig. Dat gold ooit als het toppunt van vernieuwing. Maar een vogel kon al vliegen, en mensen wilden dat ook. Iemand combineerde die twee dingen en ineens vlogen wij ook. Vernieuwing bleek dus eigenlijk een slimme combinatie.

Dat maakt de lat een stuk realistischer. Als jij iets combineert wat altijd al werkt, de basis, iets tijdloos, met iets wat wel nieuw is, dan ben je al vernieuwend. Je hoeft er geen nieuw vak voor te verzinnen.

Is mijn methode dan vernieuwend?

Natuurlijk ging ik dat ook op mezelf toepassen. Is de Winstplanner Methode echt vernieuwend? Eerlijk gezegd: ja en nee. Er zijn genoeg boekhouders die je leren om je boekhouding zelf te doen. Er zijn ook genoeg winstadviseurs die met je naar de toekomst kijken aan de hand van je cijfers.

Wat ik anders doe, is dat ik die twee samenbreng. De boekhouding is de basis. Jij doet die zelf en kijkt via je boekhouding vooruit. Je stuurt dus niet op je bankrekening, maar op je boekhouding. Je kijkt naar wat er is gebeurd en tegelijk naar wat je verwacht dat er gaat gebeuren. Misschien werken andere mensen ook zo, dat weet ik niet. Voor mij is het in ieder geval de combinatie die het verschil maakt.

Wat mijn eigen cijfers deze maand laten zien

De maand is alweer om, dus ik kijk naar mijn cijfers. Er vallen twee dingen op. De omzet uit een van mijn onderdelen was veel hoger dan ik had verwacht. Maar de kosten waren dat ook. Dat is logisch, want meer omzet brengt bijna altijd meer kosten mee.

De vraag die ik mezelf dan stel is of de marge die overblijft nog in verhouding is. Werk ik harder en harder voor hetzelfde resultaat? Dat zie ik namelijk veel gebeuren, ook in mijn eigen social media bubbel. Ondernemers werken steeds harder, de omzet stijgt, en onderaan de streep blijft er niet meer over. Wie alleen naar omzet kijkt, ziet dat pas als het te laat is.

Voor mij speelt nog iets mee: dit is een investeringsjaar. Ik zet dingen neer die nog jaren meegaan, dus het is prima als mijn winst dit jaar niet hoger is dan vorig jaar. Mijn omzet wil ik wel omhoog krijgen. Omdat ik dat weet, kan ik rustig naar mijn cijfers kijken en hoef ik niet in paniek te raken van een lagere marge.

Terugkijken naar je vision board

Ik keek onlangs naar mijn vision board en verbaasde me over hoeveel er al gelukt is. Ik wilde meer sporten en dat doe ik. Ik wilde weer paardrijden en dat gebeurt, want volgende week gaat mijn paard weer naar een stal. Ik mag dit jaar nog ergens spreken. Mijn belastingaangiftes liepen aan het begin van dit jaar flink achter, en nu pak ik ze wekelijks op, waardoor ik gewoon op schema loop. En ik lees 's avonds in bed een boek in plaats van Netflix te kijken.

Het hoofdthema was doen waar ik blij van word, en dat lukt. Er waren ook minder leuke momenten, zoals een paard dat ik met verlies verkocht. Ik zie dat als een les. Het punt is dat ik vaak vergeet terug te kijken. Ik zeg dat het spannend voelt, maar ik sta stil bij wat ik in december voor mezelf bedacht en wat er al gelukt is. Dat geeft rust, en die rust merk ik ook: ondanks dat ik veel doe, ervaar ik minder stress.

Een top 3 en één dag van huis

Elke week zet ik een top 3 neer van dingen die ik echt moet doen. Daarnaast heb ik een lijst van vijf dingen voor als er tijd over is. Afgelopen week lukte maar één van de drie, want ik was twee dagen weg.

Mijn les: plan maximaal één dag per week dat je ergens naartoe gaat. Twee dagen is te veel. Dan schuift je belangrijkste werk op, en achterstand inhalen kost altijd meer tijd dan bijblijven. Deze week ben ik de hele week thuis, dus ik werk mijn lijstje rustig af en ik lig weer op schema.

Hoe sta jij ervoor?

Driekwart van het jaar is voorbij. Er is nog een kwartaal te gaan en daarin kan veel gebeuren, als je de juiste dingen doet en je niet laat afleiden door van alles wat je niet dichter bij je doelen brengt. Weet je nog wat je aan het begin van het jaar voor jezelf bedacht? Loop je op schema, of loop je achter? Kijk er deze week eens naar, op een moment dat het rustig is. Je hoeft niets nieuws te verzinnen om dit kwartaal goed af te sluiten.

Geschreven door Claude, gecheckt door Susanne.