Plannen maken is verstandig. Maar leven doe je nu.

Ik geloof in plannen maken.
In vooruitkijken.
In rekenen, nadenken, scenario’s maken.

Dat is niet naïef, dat is verstandig.

Maar wat ik óók steeds sterker voel:
je kunt jezelf rijk rekenen in je hoofd, je kunt een winstplan maken met geweldige ideeën en toch kan de werkelijkheid compleet anders lopen.

En dat is geen falen, maar dat is leven.

Wat je denkt, is nog geen werkelijkheid

We maken plannen omdat we grip willen.
Rust.
Zekerheid.

Maar plannen zijn geen garantie. Een rekening vooruit kan anders uitpakken. Een verkoop kan niet doorgaan. Iets waar je op rekent, valt weg. Of er komt juist iets onverwachts op je pad dat alles verandert in positieve zin.

En als je dat beseft, verandert er iets.

Dan stop je met plannen maken alsof het vaststaat.
En ga je plannen maken met ruimte.

Het jaar van het paard 

Dit jaar staat voor vrijheid, beweging en leiderschap.
En los van of je daar iets mee hebt of niet ik voelde meteen: dit past bij mij.

Paarden zijn mijn leven.
Ze zijn er altijd geweest.
Ik ben er mee opgegroeid. 

Financieel kunnen betalen is iets anders dan willen betalen

Vier paarden.
Ja, het kan nog.
Maar het betekent óók: andere dingen laten.

En dan komt de echte vraag:
wil ik die andere dingen laten?

Niet omdat het niet kan.
Maar omdat het ten koste gaat van rust. Van plezier. Van vrijheid.

En daar wringt het.

Liefde en realiteit bestaan naast elkaar

Ik ben gek op mijn paarden. Echt.
Maar liefde alleen is niet genoeg.

Soms betekent liefde ook: erkennen dat een ander een beter leven kan bieden.
Dat het paard bij iemand anders méér krijgt dan bij mij ook al voelt dat pijnlijk.

Ik heb lang gewacht met die beslissing.
Omdat ik hoopte op dat ene magische moment.

Dat iemand komt.
Dat het klikt.
Dat je het ziet en voelt: dit klopt.

Niet op papier.
Niet in plannen.
Maar in energie.

Ik geloof niet in perfect leven

Er is geen perfecte timing.
Geen perfecte keuze.
Geen leven zonder “had ik achteraf anders gedaan”.

En eerlijk? Dat hoeft ook niet.

Wat ik wél belangrijk vind:
dat ik geniet.

Van mijn paarden.
Van mijn onderneming.
Van mijn gezin.
Van vrije dagen.
Van momenten zonder stress over geld.

Ik wil niet continu denken aan de volgende rekening, de volgende dierenartsbezoek, de volgende investering die “moet”.

Je leeft niet later. Je leeft nu.

Mijn kinderen willen nu leuke dingen met me doen.
Niet straks.
Niet als alles af is.
Niet als het perfecte plan is uitgekomen.

Nu.

En als ik nu alleen maar hard werk voor later dan kan het zomaar zijn dat later te laat is.

Daar geloof ik niet in.

Dus ja, maak plannen maar leef ondertussen ook

Plannen maken is goed.
Vooruitkijken is verstandig.

Maar genieten van de reis?
Dat is essentieel.

Stilstaan bij deze vraag misschien nog wel belangrijker dan elk winstplan:

Voor wie leef jij eigenlijk: voor later, of voor nu?

Geniet van het nu én maak gerust plannen voor later. Wie weet komen ze wel uit!