Afgelopen week deed ik iets wat ik niet zo snel doe: een hele dag luisteren naar iemand anders.
Ik was bij Manifest the Future van Simone Levie.
En eerlijk? Normaal haak ik vrij snel af. Maar dit keer niet.
Ik zat er de hele dag in.
Het was een beetje theater, een beetje entertainment, maar vooral: het zette me aan het denken.
Niet per se omdat alles nieuw was.
Maar omdat het me weer even terugbracht naar iets wat we allemaal ergens kwijt zijn geraakt.
De begrafenis van je dromen
De dag begon… met een doodskist op het podium.
Serieus.
Het stond symbool voor de begrafenis van verloren dromen.
En dat raakte me.
Want als kind droom je groot.
Zonder beperkingen. Zonder “ja maar”.
Totdat iemand zegt:
“Doe maar normaal.”
“Dat kan toch niet.”
“Wees realistisch.”
En langzaam verdwijnen die dromen naar de achtergrond.
Maar ze zijn er nog wel.
Wat zijn jouw dromen eigenlijk?
Ik moest zelf ook even terugdenken.
Wat wilde ik vroeger?
Paarden speelden altijd een rol. Ondernemen ook. Moeder worden.
En als ik eerlijk ben… een groot deel daarvan leef ik nu al.
Maar ik heb ook nog dromen.
Zoals een paard fokken dat op Grand Prix niveau loopt.
Alleen… dat gebeurt niet vanzelf.
Dat vraagt keuzes.
Actie.
En ja, vaak ook geld.
En dat is interessant.
Dromen kosten geld (en keuzes)
Veel dromen kosten geld.
Een paard opleiden → kost geld.
Een boek schrijven → kost geld.
De Winstplanner Methode groot maken → kost geld.
Dus de vraag is niet alleen: wat wil je?
Maar ook: wat heb je ervoor over?
En misschien nog belangrijker:
👉 Ga je er echt voor?
Of hoop je dat het ooit “toevallig” gebeurt?
Je hebt minder tijd dan je denkt
Er zat ook een confronterende laag in die dag.
Als je nadenkt over de dood…
dan besef je ineens dat je tijd beperkt is.
En dan wordt het interessant:
Wat zou je anders doen?
Meer tijd met je kinderen?
Of juist nu knallen in je bedrijf?
Later meer rust?
Of nu al meer genieten?
Er is geen goed of fout.
Maar het gaat erom dat je bewust kiest.
Niet op de automatische piloot leeft.
Waarom veel dromen niet uitkomen
Dit vond ik misschien wel de belangrijkste.
Het ligt vaak niet aan de droom.
Maar aan jezelf.
Niet kiezen.
Niet gaan.
Blijven hangen in “ooit”.
En dat herken ik ook bij mezelf.
Ik ben iemand die veel doet. Veel start. Veel ideeën heeft.
Maar ook ik laat soms dingen liggen waarvan ik denk:
“Ja, dat lijkt me wel leuk.”
En vervolgens gebeurt er… niks.
Niet omdat het niet kan.
Maar omdat ik er niet voor kies.
Ondernemen = vrijheid (als je het goed doet)
We leven in een land met ongelooflijk veel mogelijkheden.
Ja, er zijn regels.
Ja, er is belasting.
Maar tegelijkertijd:
- Je kunt gewoon een onderneming starten
- Je kunt geld verdienen op jouw manier
- Je kunt keuzes maken die bij jouw leven passen
En dat is niet overal zo.
Dus als je kijkt naar je dromen…
besef dan ook hoeveel ruimte je eigenlijk hebt.
Mijn grootste inzicht: niet alles hoef je te volgen
Eén van de lessen van die dag was: bouw een community.
En ik snap dat.
Het werkt.
Het is waardevol.
Het is “hot”.
Maar toen dacht ik:
Past dit eigenlijk wel bij mij?
En dat is misschien wel de belangrijkste vraag bij elke inspiratie:
- Past dit bij mij?
- Past dit bij mijn manier van ondernemen?
- Of ga ik weer iets doen omdat “het zo hoort”?
Want anders ben je druk met van alles…
maar niet met datgene waar je echt impact maakt.
Dit neem ik mee
Voor mij komt het hier op neer:
- We hebben allemaal dromen
- Maar niet iedereen kiest ervoor om ze waar te maken
- Tijd is beperkt
- En niet elke “goede strategie” is jouw strategie
Dus de vraag voor jou:
Wat wil jij echt?
En wat ga je daar vandaag al voor doen?
Niet morgen.
Niet ooit.
Maar vandaag.
