Elke zomervakantie opnieuw hetzelfde liedje. Normaal heb ik voor mijn kinderen twee hele dagen opvang geregeld, en in augustus nog maar één. Ik werk onder schooltijd, maar die schooltijd is er gewoon niet meer. Van drie halve dagen en twee hele dagen werken ga ik naar welgeteld één dag. En in die ene dag moet dan ook nog de schoonheidsspecialist, of welke afspraak dan ook, die niet met de kinderen erbij kan.
En het vervelende is: juist in de periode dat er minder tijd is om te werken, geef ik ook nog eens meer geld uit. Zit ik thuis alleen te werken, dan geef ik niets uit. Zitten de kinderen een hele dag thuis, dan vliegen ze elkaar na een paar uur in de haren en moeten we de deur uit. En in Nederland kost dat al snel geld. Twee bolletjes ijs voor drie personen? Dat is zomaar twaalf euro.
Minder uren, meer uitgaven
Dus aan de ene kant geef ik meer uit dan normaal, want het is vakantie en het moet leuk zijn. Aan de andere kant komt er minder binnen, omdat er simpelweg minder uren zijn om te werken. Jaar op jaar dezelfde uitdaging: te weinig uren en te weinig geld tegelijk.
Dit jaar besluit ik het anders aan te pakken. Ik geef mezelf een weekbudget: honderd euro per week, puur voor leuke dingen met de kinderen. Dat klinkt misschien ruim, maar als een ijsje al twaalf euro kost en een dagje pretpark ook niet gratis is, valt het eigenlijk best krap uit. Boodschappen vallen erbuiten, dus een zak chips voor bij het zwembad kan er nog wel bij. En het nachtje weg die ik apart met mijn oudste en mijn jongste heb gepland, tellen ook niet mee.
Abonnementen als speling
Binnen dat budget zoek ik naar manieren om het behapbaar te maken. Ik heb abonnementen bij de Efteling, Avifauna, Artis en het zwembad. Bij het Avifauna-abonnement zitten zelfs gratis kaartjes voor Julianatoren en korting bij andere parken. Dat scheelt enorm: een dagje Efteling kost me dankzij het abonnement in principe niets aan entree. De echte uitdaging zit hem er dan in om binnen zo'n dag ook zuinig te blijven op eten en drinken, want voor je het weet ben je alsnog honderd euro kwijt aan een avondmaaltijd en wat extra's.
Waarom ik contant betaal
Om mezelf scherp te houden, betaal ik het budget contant. Zodra ik met mijn telefoon of pinpas afreken, voelt het niet als echt geld. Betaal ik met briefjes en munten uit mijn portemonnee, dan zie ik direct hoe snel die leger wordt. Een vriendin doet de uitdaging met me mee. Samen proberen we met honderd euro per week een leuke zomer neer te zetten, zonder dat de kinderen doorhebben dat er eigenlijk op gelet wordt.
Wat dit voor jouw business betekent
Wat heb je hier nu als ondernemer aan, ook als je geen kinderen hebt of je hier niet in herkent? Het gaat niet om het idee dat je zakelijk ook allemaal budgetten moet gaan opstellen. Het gaat om het principe erachter: weten wat je vaste lasten zijn, weten wat je omzet is, en checken of dat met elkaar klopt.
Bij mij komen de komende maanden extra kosten aan. Mijn boek gaat naar de drukker, de redacteur en de vormgeving, en daarnaast start ik een traject om in de media te komen. Gelukkig is er ook wat weggevallen: mijn paard is verkocht, dus die kosten zijn er niet meer. En elk najaar loop ik sowieso kritisch door mijn kosten heen. Vorig jaar leverde dat al een paar honderd euro op jaarbasis op, en ook nu zie ik weer twee dingen die goedkoper kunnen.
Twee kanten van meer winst
Meer winst bestaat altijd uit twee kanten: meer omzet, of minder kosten. Meer omzet is deze zomer voor mij lastig, want dat kost tijd die er simpelweg niet is. Toch blijf ik marketing doen op de manier die wel past: deze podcast opnemen, elke week een mail sturen, af en toe een reel als er inspiratie is. Op de kostenkant valt vaak meer te halen dan je denkt. Zo betaal ik veel voor mijn e-mailprogramma en ga ik in de avonduren, als de kinderen slapen, onderzoeken of overstappen goedkoper is. Ik heb mijn huidige aanbieder ook laten weten dat ik overweeg op te zeggen, en kreeg meteen een extra kortingsvoorstel. Dat werkt trouwens bij telefoon- en internetabonnementen vaak net zo: bellen dat je het te duur vindt, levert negen van de tien keer een goed blijf-aanbod op. Het voelt soms wat ongemakkelijk om te vragen, maar het is nog onhandiger om het niet te doen als je weet dat de mogelijkheid bestaat.
Geschreven door Claude, gecheckt door Susanne.
