Je meldt je aan voor een coachtraject, boekt een fotoshoot of schrijft je in voor een retreat, en noemt het stiekem een investering. Het klinkt zoveel serieuzer dan geld uitgeven. Deze week nam ik dat woord onder de loep, want ik erger me eraan hoe makkelijk we het gebruiken. Ik investeer in mezelf. Ik investeer in mijn gezondheid. Ik investeer in mijn bedrijf. Maar bedrijfseconomisch gezien is een investering iets heel specifieks. En de meeste dingen die wij zo noemen, voldoen daar helemaal niet aan.
Wat een investering eigenlijk betekent
Bedrijfseconomisch gezien is een investering simpel te omschrijven. Je maakt kosten, met de verwachting dat je daar op langere termijn meer omzet mee maakt. Niet met de hoop dat het goed komt, maar met een onderbouwde verwachting. Je verdient de kosten terug, en meer dan dat. Dat noem je return on investment. Ik heb ooit HBO Bedrijfseconomie gestudeerd en leerde daar hoe je dat uitrekent: de omzet die je verwacht te maken, min de kosten van de investering, gedeeld door diezelfde kosten. Op het moment dat jouw omzet niet stijgt door wat je hebt gekocht, is je return on investment negatief. En dan was het, hoe leuk je het ook vond, gewoon een slechte investering.
Waarom we alles investering noemen
Op social media word je doodgegooid met investeringen. Coaching, retreats, cursussen, noem het maar op. Het werkt, want als je iets een investering noemt, voelt het serieuzer en verantwoorder dan geld uitgeven. Vroeger kocht je gewoon een machine en rekende je uit of de opbrengst de kosten waard was. Simpel. Kocht je een springkussen, dan berekende je wat de verhuur opleverde tegenover wat het kostte. Ja of nee. Zo simpel is het nog steeds, alleen praten we het nu vaak mooier dan het is.
Zelf deed ik jarenlang fotoshoots. Leuk om te doen, zeker. Maar zag ik daardoor mijn omzet stijgen? Niet per se. Sterker nog, een simpel filmpje dat ik zelf opnam deed het op social media vaak beter dan een professionele shoot. Een fotoshoot is gewoon een zakelijke kosten. Die kosten kunnen bijdragen aan meer omzet, maar dat maakt het nog geen investering.
Mijn paard, mijn boek, en de business coach waar ik bijna ja tegen zei
Ik heb het zelf ook gedaan. Bij mijn paard dacht ik op een gegeven moment: ik investeer nog een maand extra training, dan verdien ik het wel terug. Had ik heel zakelijk en zonder emotie gerekend, dan had ik moeten concluderen dat het geld gewoon weg was. Maar emotie speelt mee bij een paard, dus rekende ik mezelf die investering aan.
Mijn eerste boek zag ik ook als een investering. Nu, jaren later, zie ik dat traject vooral als kosten. Kosten die ik bewust maak omdat ik geloof dat ze bijdragen aan meer expertstatus, meer zichtbaarheid, en daardoor uiteindelijk meer klanten. Maar hoe en wanneer dat precies terugkomt, weet ik niet zeker. Dat is het verschil. Een investering kan je onderbouwen. Kosten maak je omdat je vertrouwen hebt dat ze gaan bijdragen, zonder dat je het kan garanderen.
Ik stond ooit op het punt ja te zeggen tegen een business coach, en noemde dat in mijn hoofd alvast een investering. Toen ik het ging doorrekenen, werd ik eerlijk gezegd een beetje bang. Ik zou flink meer omzet moeten maken om die kosten terug te verdienen, en de kans daarop was niet groot. Ik las alle recensies door, en eentje gaf de doorslag: iemand schreef dat ze enorm veel had geleerd, ook al zag ze dat niet terug in haar omzet. Dat hielp me. Het mocht kosten zijn in plaats van een investering, en dat maakte de keuze juist makkelijker.
Het verschil dat alles verandert
Noem je iets een investering, dan leg je jezelf druk op die tien keer hoger is dan nodig. Je verwacht een gegarandeerd resultaat, en als dat uitblijft, voelt het als falen. Noem je het kosten, dan kun je eerlijk voor jezelf bepalen: kan ik dit dragen, en heb ik een plan om het terug te verdienen? Dat is een heel ander gesprek met jezelf.
Een website die je tijd oplevert en meer klanten binnenhaalt, is een investering. Marketing die aantoonbaar meer omzet oplevert, is een investering. Een tweede huis dat je verhuurt en waar winst op zit, is een investering. Coaching, retreats, een fotoshoot of een boek schrijven kunnen je enorm helpen als ondernemer en als mens. Maar noem ze dan ook gewoon kosten, met een plan erachter, in plaats van een investering met een belofte die je niet kan waarmaken.
Het klinkt misschien als een woordspelletje, maar het is het niet. Het woord dat je gebruikt, bepaalt de druk die je voelt en de beslissingen die je maakt. Noem je iets een investering, dan reken je op een rendement dat je vaak niet kan garanderen. Noem je het kosten, dan sta je eerlijker in je keuzes: kan ik dit dragen, en waarom geloof ik dat het bijdraagt aan mijn bedrijf.
Ik ben heel benieuwd waar jij dit deze week bij jezelf herkent. Welke kosten heb jij stiekem een investering genoemd? En wat verandert er als je het gewoon voor wat het is durft te noemen?
Geschreven door Claude, gecheckt door Susanne.
